گفتگو: حامد حامدی

برای شروع بد نیست که بدانیم از چه سنی احساس کردید به تصویر گری علاقه مندید؟
از کلاس سوم ابتدایی ! در تعطیلات عید بود که باید از روی کتاب رونویسی می کردیم و تصاویر کتاب را هم عینا می کشیدیم ومن هم تصاویر کتاب را به خوبی کشیدم. نقاشی های من باعث شد مسئولان مدرسه تشویقم کنند. این اتفاق مرا بیشتر در این مسیر هدایت کرد.

در مورد کلاس های دانشگاهی – آموزش های رسمی - چه نظری دارید ؟آیا گذراندن صدو چهل و چند واحد برای تصویرگر شدن کافی است؟
اصلا این طور فکر نمی کنم .نکته ی بسیار مهمی که اغلب دانشجویان به را حتی از کنار آن می گذرند و به آن توجه ندارند این است که علاقه و استعداد حرف اول را نه تنها در این رشته بلکه در تمام رشته ها می زند. در صورتی که علاقه و استعداد به اندازه ی کافی وجود داشته باشد می توان برای تکمیل توانایی به دانشگاه رفت. دانشگاه و تحصیلات دانشگاهی در واقع مکمل علاقه و استعداد است.

محسنات آموزش های رسمی چیست؟
باعث می شود منی که سرشار از استعداد و توانایی ام, آنچه را که تشنه ی آن هستم ( آموزش ) را فرا بگیرم ، و در بروز احساسات و توانم در تصویر گری، کمکم کند.

آسیب آموزش های رسمی چیست؟
آسیب آموزش های رسمی در تمام سطوح ، آموزش نادرست است. به این معنی که آنچه که در درون یک کودک یا حتی بزرگسال علاقه مند می جوشد آموزش نامناسب این استعداد را نادرست هدایت می کند.

تصویر گری با نقاشی چه فرقی دارد؟
تصویر گری بیان تصویری یک متن است و به عنوان مکمل در کنار متن قرار می گیرد حتی ممکن است  خود متن نباشد ولی تصویرگری آن متن را به تصویر کشیده باشد. در صورتی که در نقاشی این طور نیست و اصلا نقاشی به سفارش یک متن صورت می گیرد .

رابطه ی تصویر گری با گرافیک در چیست ؟
در خیلی از موارد با هم مشترک هستند. مثلا در ترکیب بندی و کمپوزوسیون رنگی و هارمونی. تصویر گری و گرافیک از اصولی مشترک تبعیت می کنند.

تصویر گر تا چه اندازه باید به متن وفا دار باشد ؟
بستگی به متن دارد. اگر متن یک موضوع علمی باشد تصویرگری باید کاملا در خدمت متن باشد . ولی در موضوعاتی که فضای فانتزی کار زیاد است، به همین نسبت می توان از این فضا استفاده کرد و در کنار متن، به زبان دیگری موضوع را تعریف کرد.

تصویر گری کتاب های آموزشی چه تفاوتی با با تصویر گری کتاب های ادبی دارد؟
در تصویر گری کتاب های آموزشی، مقوله ی آموزش باید مورد توجه قرار گیرد در حالی که در مورد متون خصوصا ادبی به خاطر تاویل پذیری دست تصویرگرباز تراست.

آیا تصویرگرمی تواند با این کار زندگی اش را بچرخاند؟
نه ! واقعا کار سختی است. تصویر گرانی  که از این راه زندگی شان را می چرخانند به تعداد انگشتان دو دست نیستند. تازه آنها هم باید پی خیلی از سلیقه ها و اعمال نظر ها را به تن خود بمالند.

تصویر گری ما تا چه اندازه تحت تاثیر تصویر گران خارجی است؟
تصویر گری ما متاسفانه در سالهای اخیر تحت تاثیر تصویر گران خارجی قرار گرفته. فکر می کنم 60 تا 70 درصد تحت تاثیر تصویر گری خارجی هستیم . تا جایی که در بسیاری از مواقع به نظر مخاطب هیچ اعتنایی نمی شود.

مشخصه های بومی تصویر گری ایرانی کدامند؟
تصویر گری ایرانی مشخصه های خودش را دارد. در تصویر گری ایرانی فرهنگ و سنن, آداب و رسوم اهمیت ویژه ای دارند. از همه ی این ها مهم تر در تصویر گری ایرانی نقش هایی است  که مال خود ماست.

تصویر گری برای کودکان چه تفاوتی با تصویر گری برای بزرگسالان دارد؟
چون سر و کار تو با کودک فتاد... چیزی که کودکان به آن علاقه مندند و باید برای آنها این طور کار کرد  رنگ و فرم و ... است که صرفا برای جذب کودکان است ولی در کار بزرگسال بیشتر تصاویر مفهوم گرا هستند و به صورتی جدی تر!مطرح می شوند.

آیا فرارازعین گرایی در تصویر سازی های اغلب معاصران به دلیل ناتوانی آنها در طراحی درست یا بی حوصله گی در کار دقیق یا ندانستن آناتومی صحیح نیست؟
خیر . بسیاری از تصویرگران هستند که کاملا به صورت درست مراحل را طی کرده اند و در وحله ی اول آناتومی را به صورت کامل آموخته اند و سپس جهت نوآوری به سبک و سیاق جدید تری رو آورده اند .به نظر من برای خلاقیت و نوآوری می بایست مراحل کار به درستی انجام پذیرد . نه این که من هیچ اطلاعی از اصول طراحی نداشته باشم و بلافاصله به سراغ کارهای جدید رو بیاورم و بخواهم تصاویر دفرمه و مدرن خلق کنم .

برای آخرین سوال آرزوی بلندتان برای کارهای خودتان چیست؟
دوست دارم کارهایم متفاوت باشد و از نظر سبک و سیاق به جایی برسم که تیپ کار و تکنیکم مختص خودم باشد به طوری که مخاطب علاوه بر لذت بردن از کارمن پیش خودش بگوید که این کار فلانی است.